Skąd na szybach takie wzory?

Na stronie kobieta.pl autor jarmolstan zamieści wiersz: "Piękne pióropusze dziadek mróz malował, najczęściej na szybach źle ogrzanych domów…"

Czary z lodowych igiełek

Ten osad na szybie to szron – drobne lodowe kryształki w postaci igieł powstające na dowolnym podłożu wodolubnym (hydrofilowym). Szron powstaje w wyniku kontaktu wilgotnego powietrza z wychłodzonym podłożem o temperaturze poniżej 0 st. C. Zachodzi wówczas proces resublimacji pary wodnej, czyli jej bezpośredniej przemiany w lód.

Przy ujemnej temperaturze nasycone parą wodną powietrze styka się z przedmiotami mocno wychłodzonymi, a para wodna przechodzi bezpośrednio ze stanu gazowego w drobne kryształki - igiełki lodu.

Urok starych okien

Nieszczelne okna starych domostw przepuszczają ciepłe i wilgotne powietrze na zewnątrz. Ulega ono w niższej temperaturze nasyceniu parą wodną, która wytrącona natychmiast zamarza. Drobniutkie kryształki szybko rosną, łącza się, a po połączeniu tworzą delikatne pierzaste kształty.

Natura kocha matematykę

Skąd te wzory? Jak ktoś na forum matematyczno-przyrodniczym stwierdził: "Pan Mróz jest z zamiłowania matematykiem, a szczególnie lubi fraktale…"

Za jedną z cech charakterystycznych fraktala uważa się samopodobieństwo, to znaczy podobieństwo fraktala do jego części. Figura ''samopowtarzalna'' to taka, której najmniejszy szczegół przypomina całość, można je przybliżać i oddalać w nieskończoność znajdując kolejne ''miniatury”.

Rzeczywiście wzory zamarzającej pary mają strukturę o budowie fraktalnej. Takie twory są powszechnie spotykane w przyrodzie. Przykładem mogą być krystaliczne dendryty, jak płatki śniegu, również system naczyń krwionośnych, systemy wodne rzek, błyskawica, kwiat kalafiora, liść paproci czy szron na szybie – właśnie w postaci liści paproci, które widoczne były o poranku na szybach suwalskich domów.